Een week geleden zat ik nog naast het bed van mijn vader.
Ik hield zijn hand vast en zei, “bedankt pap voor alles wat je me geleerd hebt, de weg die je me hebt gewezen om verder te gaan”.Ontelbare herinneringen kwamen naar boven drijven en in gedachte trok het leven van mijn vader als een lange film voorbij. Alles van lang geleden was weer even dichtbij.
 
Zelf kijk ik met veel plezier terug op het leven van mijn vader.De hechte band die we samen hadden, vooral vanaf het moment dat mijn leven destijds veranderde, je zoon werd ineens je dochter. Je steunde me vanaf het begin toen ik die belangrijke beslissing nam in mijn leven.Je vertelde me je bent ons kind en als jij gelukkig bent, dan zijn wij dat ook.Ik was trots op jou hoe je met de nieuwe situatie omging, je schaamde je niet voor mij en vertelde vol trots over mij aan iedereen.De laatste weken waren we veel samen. En alles wat hij me ooit heeft gegeven, kon ik nu aan hem teruggeven. Met liefde heb ik hem gesteund en verzorgd.We hebben nog veel met elkaar gesproken en gelachen. Ja lieve pap, je hebt altijd veel humor gehad zelfs nog op je sterfbed.
 
Een week geleden zat ik nog naast je aan bed, bedankt pap voor alles wat je me gegeven hebt.
Bedankt voor de kracht die ik in de toekomst nog hard nodig zal hebben.
Bedankt voor je tomeloze inzet en onverzettelijkheid.
Bedankt voor je liefde en zorgzaamheid.
Bedankt voor je wijze woorden.
Ik zal je missen, maar nooit vergeten.
Dag lieve pap, het gaat je goed daarboven.